انگاره (پارادیم )یک چهارچوب اندیشه ای یا الگومندانه جهت درک و سازماندهی پدیده های طبیعی یا اجتماعی و متشکل از یک یا مجموعه ای از اندیشه ها، نظریه ها، مکتب ها و غیره است که به ما این امکان را می دهد نظام های فکری، نظریه ای الگویی و غیره را در قالب آن قالب بندی نماییم.
در تعریفی ساده تر، انگاره مجموعه ای از گزاره هاست که نحوه ی ادراک از جهان را تبیین می کنند و آن شامل یک جهانبینی است، یعنی نحوه ی تجزیه ی پیچیدگی جهان واقعی ، طرح این امر برای پژوهشگران و دانشمندان اجتماعی که چه چیزی مهم است، چه چیزی مشروع است، و چه چیزی عقلانی است(پاتون،۱۹۹۰،سارانتاکوس،۲۰۰۲)
بنابراین انگاره یک نظام اندیشه ای حاکم بر یک علم، یک دوره، یا کنش است که بر اساس آن نظریه ها، روش شناسی، و مفروضه های موجود شکل می گیرند و حاکم می شوند…. یک انگاره از طریق تاثیرگذاری بر اخلاق، هستی شناسی، و معرفت شناسی پژوهشگر، می تواند فرآیند اندیشه ای او را شکل دهد و از طریق تاثیرگذاری بر فلسفه ی پژوهشگر و پژوهش بر روش شناسی پژوهش تاثیر بگذارد
