نمیدانم این چه رسمی میان ما ایرانیان است که برای بالا بردن خود، دیگران را تحقیر میکنیم. متاسفانه برخی برای اینکه خود را عزیز ملت کنند به راحتی به ملل دیگر توهین و آنها را تحقیر میکنند.
نمونه بارزش همین آقای گزارشگر – مجری که برای به دست آوردن دل ایرانیها، عمانیها را تحقیر کرد. آقای گزارشگر برای اینکه نشان بدهد ما بهتریم، سینه سپر میکند و چشم در چشم دوربین میگوید:« درسته که احتمالا عمانی ها بیشتر از ایرانیها باشند اما ایرانیها همیشه هم شور بیشتری دارند و هم شعور »
گاهی فکر میکنم اگر ما در حال حاضر، قدرت زمان هخامنشیان را داشتیم، مردم جهان روزهای تلخی را تجربه میکردند، چون خیلی از ما اهل تحقیریم و از تحقیر کردن دیگران لذت میبریم.
بسیاری از ما آنقدر خود بزرگ بینی داریم که نگاهمان به آدمها از بالا به پایین است. بیایید به ادبیاتی که در مورد ملل دیگر استفاده میکنیم، فکر کنیم. عربهای …، افغانستانیهای …، کاکا…، و هزاران برچسبی که به دیگران میزنیم.
حتی در ادبیات هم دیگران را به حساب نمیآوریم و با صدای بلند میگوییم « هنر نزد ایرانیان است و بس» گویی دیگر مردمان جهان از بامداد تا شامگاهان یکدیگر را میکشند و کار دیگری ندارند.
یاد بگیریم به همه احترام بگذاریم. اینکه من ایرانی هستم، آن یکی افغانستانی است، دیگری اهل آلمان، تنها و تنها به خاطر جبر جغرافیایی است و ممکن بود به راحتی جای آدمها با هم عوض شود.
یاد بگیریم به انسانیت احترام بگذاریم نه به نژاد، نه به پول، نه به ظاهر، نه به تحصیلات.
و چه راست و چه درست گفت حضرت سعدی:
تن آدمی شریف است به جان آدمیت / نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
خوب شد ما ابر قدرت نیستیم
مصطفی داننده
