در کنار پلّه های یک پل عابر پیادۀ شهر ایستاده ام و به آدم هایی نگاه می کنم که برای رفتن به آنطرف خیابان از رو یا زیرِ پل تردّد می کنند. کسانی که از زیرِ پل به آنطرف خیابان می روند راحت اند. نگاهی به چپ ، نگاهی به راست و رسیدنِ به مقصد! دیگران هم می بینند که چگونه آنان این کار را راحت انجام می دهند. بدون هیچ رودربایستی! حتّی برخی از آنان سوت زنان می روند! آنان بسیار آشکارند.
به کسانی نگاه می کنم که برای رفتن به آن طرف خیابان از روی پل عابر تردد می کنند. اینان کسانی هستند که دشواری بالا رفتن از پله های آهنی پل عابر را به جان می خرند. بعضی از آنها در بین راه نفس شان می گیرد. می ایستند و نگاهی به پله های طی شده انداخته و پله های باقی مانده را می شمارند. آنان را با چشم هایم دنبال می کنم. ناگهان در بین راه ناپدید می شوند! هستند و ناگهان نیستند! زانو به بالای آنان کات می شود! گویی آدم ها را از زانو به بالا با ارّه برقی دو تکه کرده باشند! فقط کفش هایشان معلوم است. آنان بسیار پنهان اند.
در بالای پل از پایبندان به قانون فقط « پا » می ماند!! قانون گرایان را در زمان استفاده از پل عابر از فرمِ انسان بودن خارج می کنند. آنان را نصفه و نیمه و ناقص می کنند. آنان سانسور می شوند! گویی نباید دیده شوند! آدمِ بد قصه اینها هستند و نه آنان که سوت زنان قانون را زیر پا می گذارند! قانون شکنان با خیال راحت راست راست راه می روند و قانونگرایان پوشانده می شوند!
تابلوهای تبلیغاتی غول پیکر نصب شده بر دو طرف پل های عابر پیاده، قانون گرایان را پنهان می کنند. بعضی از این تابلوها به مردم پیام های اخلاقی مثبتی می دهند ولی نکته عجیب ماجرا آنجاست که این تابلوها در عین حال که پیام های مثبت می دهند آدم های مثبت را پنهان می کنند.این تابلوها ریاکارند. آنچه در ظاهرشان می گذرد با آنچه در پشت شان می گذرد کاملا تناقض دارد. برای تابلوهای تبلیغاتی، کولرهای گازی هم نصب کرده اند تا مبادا گرمشان شود! به ریاکاران خوب می رسند! البته یکی از این تابلوها حاوی پیام قابل تأمل و صریحی است: « تارو مار : محافظ پرقدرت! » . کلمۀ تارو مار در یک طرف و محافظ پرقدرت در طرف دیگر! دومی نتیجۀ اولی است. قانون گرایان این شهر به همین شکل محافظت می شوند: با تارو مار!ِ
