چرا و چگونه مردم ایران نسبت به مسائل اجتماعی کشور بی‌تفاوت می شوند؟

حسین گرکانی کارشناس ارشد جامعه شناسی علامه‌طباطبایی

اندکی فکر و تامل به اطراف زندگی روزمره خود به راحتی می توانیم ببینیم که مردم ایران نسبت به شرایط اجتماعی اطراف خود بی تفاوت هستند بعنوان مثال چند روز پیش خط واحد نیم ساعت با تاخیر به ایستگاه رسید اما برای مردم هیچ اهمیتی نداشت. همچنین می توان به مشکلات عظیم اجتماعی و اقتصادی دهه اخیر اشاره کرد مانند عدم اعتماد مردم نسبت به یکدیگر، افزایش طلاق، تورم ، کاهش ازدواج و به تبع آن بالا رفتن سن ازدواج، اعتیاد به مواد مخدر صنعتی، کاهش امید به زندگی و نشاط اجتماعی و… اما به جرات می توان گفت برای مردم اهمیت چندانی ندارد و نسبت به آنها بی تفاوت هستند. علل این بی تفاوتی را با توجه به مبانی تئوریک و عامیانه می توان بدین گونه شرح داد که مردم اهدافی را در زندگی فردی و اجتماعی خود در پیش گرفته بودند مانند خرید مسکن اما با توجه به مشکلاتی که پیش آمد روز به روز از اهداف خود دورتر شدند و نارضایتی خود نسبت به شرایط جامعه را با بی تفاوتی خود نسبت به آنها نشان می دهند. همچنین ممکن است برخی افراد به اهداف خود برسند اما با توجه به روابط اجتماعی و یادگیری این پدیده از دیگران به شرایط اجتماعی اطراف خود بی تفاوت شوند. از دیگر علل می توان به رسانه اشاره کرد که با سانسور و فیلتر برخی مسائل باعث بوجود آمدن و دامن زدن به بی تفاوتی مردم جامعه می شوند. در ضمن می توانم به این نکته اشاره کنم که ایران کشوری است با منابع بسیار اما اقلیتی بسیار محدود با رانت و رابطه از منابع استفاده می کنند و از طرف دیگر اکثریت جامعه از منابع آگاهی دارند اما اوضاع زندگی مناسبی ندارند و به همین دلیل نسبت به شرایط جامعه بی تفاوت می شوند؛ زیرا اقلیت با مکانیزم های مختلف برای حفظ منافع خود درصدد سرکوب اکثریت است. در اینجا باید گفت مهمترین ثروت یک جامعه حساس بودن مردم آن نسبت به مسائل اطراف خود است اما زمانی که مکانیزم ها و فرایندهای گوناگون باعث بی تفاوتی مردم جامعه می شوند باید این انتظار را داشت که مسائل و معضلات اجتماعی عمق و گستردگی بیشتری پیدا کنند و آینده ای سخت مبهم و تاریک را برای ما رقم بزند و این مورد را می توان مهمترین و تاسف آورترین پیامد پدیده بی تفاوتی مردم دانست. با بی تفاوتی مردم نسبت به شرایط جامعه روحیه تغییر پذیری و اصلاح جامعه کاسته شده و از بین می رود و قدم در راه خطرناکترین نوع محافظه کاری که همانا محافظه کاری در انواع مشکلات و دامن زدن به آنها است، می شویم.

پاسخی بگذارید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد